Een magnetische kern is een soort gesinterd magnetisch metaaloxide, samengesteld uit verschillende mengsels van ijzeroxide. Een ferrietkern is gemaakt van een dichte en homogene keramische structuur, een niet-metalen magnetisch materiaal met een lage coërciviteit, ook wel bekend als zacht ferriet. Een ferrietkern bestaat voornamelijk uit ijzer (FE), mangaan (MN) en zink (Zn), beter bekend als mangaan-zinkferriet. Een ferrietkern is een veelgebruikte anti-interferentiecomponent in elektronische schakelingen en heeft een goede onderdrukking van hoogfrequente ruis.

Kenmerken van de T-type magneetkern: hoge uitgangsstroom, laag verlies, spanningsweerstand, hoge inductie en lage prijs. De wikkelingskosten zijn echter hoog, waardoor massaproductie moeilijk is.

Toepassing van de T-type magnetische kern: smoorspoel, EMI/RFI-filter, audiotransformator, veelgebruikt in allerlei soorten spaarlampen, audio, regelcircuits en andere elektronische apparatuur.

Laten we eens kort het kernverlies bekijken

Het kernverlies wordt veroorzaakt door het wisselende magnetische veld in het kernmateriaal. Het verlies dat een bepaald materiaal veroorzaakt, is de werkfrequentie en de totale fluxschommeling.（DB) Functie van. Kernverlies wordt veroorzaakt door hysterese, wervelstroom en restverlies van kernmateriaal.

Elke materiaalpagina toont de kernverliescurve van elk materiaal en de bijbehorende formule. Wanneer het kernverlies van verschillende frequenties een functie is van de piekstroomdichtheid van de wisselstroom, wordt dit weergegeven in MW/cm³.

Voor inductortoepassingen waarbij het totale verlies voornamelijk wordt veroorzaakt door kernverlies in plaats van koperverlies, kunnen de algehele prestaties worden verbeterd door kernmaterialen met een lagere permeabiliteit te gebruiken.

Ferriet heeft de voordelen van een hoge permeabiliteit, goede temperatuureigenschappen en een lage vervalsnelheid