Wat is een draadgewonden weerstand

Draadgewonden weerstanden zijn een type vaste weerstand. De draadgewonden weerstand wordt gevormd door een weerstandsdraad om de isolerende spoel te wikkelen. De weerstandsdraad is over het algemeen gemaakt van een legering zoals nikkelchroom of mangaankoper met een bepaalde elektrische weerstand. Het isolerende skelet is gemaakt van keramiek, een kunststof, een metaal bedekt met een isolatielaag, of iets dergelijks, en kan in verschillende vormen worden gevormd, zoals een buisvorm en een platte vorm. De elektrische weerstandsdraad kan naar behoefte op het skelet worden gewikkeld, in meerdere lagen worden gewikkeld, of er kan een niet-inductieve wikkelmethode worden gebruikt. Draadgewonden weerstanden worden voornamelijk gebruikt voor spanningsdeling, buck, shunt en belastingsweerstand in AC- en DC-circuits, zoals precisie-instrumenten, telecommunicatie-instrumenten en elektronische apparatuur.

De draadgewonden weerstand is gemaakt van nikkel-chroomdraad of mangaan-koperdraad en een constantaandraad gewikkeld op een porseleinen buisje. Er zijn twee typen: vast type en debugbaar. De draadgewonden weerstand kenmerkt zich door een extreem hoge weerstandswaarde, een lage ruis tijdens gebruik, is stabiel en betrouwbaar, is bestand tegen hoge temperaturen en kan nog steeds normaal functioneren bij een omgevingstemperatuur van 170 °C. Hij is echter omvangrijk en heeft een lage weerstandswaarde, meestal lager dan 100 kΩ. Bovendien zijn de gedistribueerde capaciteit en inductie om structurele redenen relatief groot en kunnen ze niet worden gebruikt in hoogfrequente circuits.

De draadgewonden weerstand wordt gevormd door een weerstandsdraad om de isolerende spoel te wikkelen. De weerstandsdraad is over het algemeen gemaakt van een legering zoals nikkelchroom of mangaankoper met een bepaalde elektrische weerstand. Het isolerende skelet is gemaakt van keramiek, kunststof, metaal met een isolatielaag, of iets dergelijks, en kan in verschillende vormen worden gevormd, zoals een buisvorm en een platte vorm. De elektrische weerstandsdraad kan naar behoefte op het skelet worden gewikkeld, in meerdere lagen worden gewikkeld of er kan een niet-inductieve wikkelmethode worden gebruikt.

Draadgewonden weerstanden zijn een type vaste weerstand. Het schakelschema is hetzelfde als dat van een normale weerstand. De interne en externe structuur van de draadgewonden weerstand is weergegeven in de afbeelding. De binnenste laag is een glasvezelstam met een weerstandsdraad eromheen gewikkeld. De twee einddraden van de weerstand zijn intern aan elkaar geknepen met de soldeerpunten, en de buitenste laag is afgedicht met een isolerende vulling.

Type draadgewonden weerstand

Er bestaan ​​veel verschillende soorten draadweerstanden, die over het algemeen kunnen worden onderverdeeld in vaste en instelbare typen.

Veelgebruikte draadgewonden weerstanden zijn: RX20, RX21, RX22 geglazuurde draadgewonden weerstanden, RX25 gelakte draadgewonden weerstanden, RX24 vermogensdraadgewonden weerstanden, RX10, RX12 precisiedraadgewonden weerstanden, RXG5 type draadgewonden weerstanden met porseleinen behuizing, etc.

Omdat de draadgewonden weerstand hoge precisie en stabiliteit heeft, kan hij worden gebruikt in instrumentatiecircuits, zoals de spanningsdeler en shuntschakeling van de multimeter, en ook in het circuit van de weerstandskast. Omdat hij grote vermogens aankan, wordt hij ook gebruikt als stroombegrenzende weerstand in het vermogenscircuit. Vanwege de grote inductantie kan hij echter niet worden gebruikt in hoogfrequente circuits (interferentie met het circuit).

Draadgewonden weerstand werkt

De draadgewonden weerstand is een type weerstand dat op een isolerende spoel is gewikkeld en vervolgens is geïsoleerd en verpakt. Zoals te zien is in de afbeelding, is de weerstandsdraad over het algemeen gemaakt van een legering van nikkel-chroom, mangaan-koper of iets dergelijks met een bepaalde soortelijke weerstand. Het skelet is over het algemeen gemaakt van keramiek, kunststof en een metalen skelet bedekt met een isolatielaag. Het heeft de kenmerken van een lage temperatuurcoëfficiënt en een hoge precisie. De draadgewonden weerstand is een draadgewonden weerstand met een hoog vermogen die keramiek als skelet gebruikt, glazuur op de buitenlaag van de weerstand of ander hittebestendig en warmteafvoerend isolatiemateriaal. De draadgewonden weerstand wordt gekenmerkt door een hoog vermogensverlies. Hij kan honderden watts bereiken en wordt voornamelijk gebruikt als een hoogvermogenbelasting. Hij kan werken in een omgeving met een temperatuur van 150 °C ~ 300 °C.

De draadgewonden weerstand is ook voorzien van een instelbare draadgewonden weerstand. Deze is voorzien van een beweegbare borgring aan de buitenkant van de draad als contactpunt. Op de glazuurlaag (verf) is een lang en smal venster gelaten om de wikkeling bloot te leggen. Het contactpad, de borgring, kan worden aangepast door de beweging van het contact op de contactbaan; het is dus een variabele weerstand. Veelgebruikte geglazuurde draadgewonden weerstanden en geverfde draadgewonden weerstanden.

Wikkelweerstand

De draadgewonden weerstand wordt gevormd door een weerstandsdraad om het isolerende skelet te wikkelen en is over het algemeen gemaakt van een medium met een bepaalde soortelijke weerstand, zoals een nikkel-chroom- of mangaan-koperlegering. Draadgewonden weerstanden worden voornamelijk gebruikt om spanning, shunt, belasting, terugkoppeling, energieoverdracht, aanpassing, enz. te verlagen in laagfrequente wisselstroomcircuits, of fungeren als absorbers en spanningsdelers in vermogenscircuits. Ze kunnen ook worden gebruikt voor oscillatie. Dempingsaanpassing in de lus en transformator en shunt in het pulsvormende circuit. Daarnaast kunnen ze ook worden gebruikt voor ontladings- en vonkonderdrukking van filtertrapcondensatoren in gelijkrichters. Tegelijkertijd kunnen ze op grote schaal worden gebruikt in huishoudelijke apparaten, medische apparatuur, de auto-industrie, spoorwegen, luchtvaart, militaire apparatuur en andere sectoren.

Productieproces van wikkelingsweerstanden

Het fabricageprincipe is in het algemeen als volgt: de draadgewonden weerstand wordt in een bepaalde richting op de isolatiestaaf of de isolatiekolom gewikkeld, maar de enkelspiraalvormige wikkelingsweerstand wordt met het circuit verbonden om een ​​inductie-effect te genereren, wat de nauwkeurigheid beïnvloedt. Om dit effect te elimineren, wordt de dubbelspiraalvormige omgekeerde wikkelingsmethode toegepast, waardoor de inductanties die door de twee spoelen worden gegenereerd elkaar opheffen en de volledige wikkelingsweerstand geen of weinig gevoel vertoont voor het externe circuit, dat een niet-inductieve wikkelingsweerstand is. Het werkingsprincipe is dat de spoelen met tegengestelde richtingen van de twee magnetische velden elkaars inductantie opheffen, en het externe circuit de kenmerken van geen of weinig gevoel vertoont.

Hoe de weerstand en het vermogen van de wikkelingsweerstand te bekijken

De weerstand en de glijdende varistor zijn in serie geschakeld in hetzelfde circuit. De stroom I die door de weerstand gaat, wordt gemeten met een ampèremeter. De spanning U over de weerstand wordt gemeten met een voltmeter. De weerstandswaarde wordt berekend met R=U/I, met P=. De UI kan het vermogen berekenen.

Toepassingsgebied van draadgewonden weerstanden

Draadgewonden weerstanden en belaste aftakkingen zijn allemaal methoden voor spanningsregeling van transformator-aftakkingen. Het verschil is dat de niet-bekrachtigde spanningsregelaar geen schakelversnellingen kan belasten, omdat de aftakkingenschakelaar al bezig is met schakelen. Er is een kortdurende uitschakeling. Het uitschakelen van de belastingsstroom zal leiden tot een boog tussen de contacten, waardoor de aftakkingenschakelaar doorbrandt of kortsluiting ontstaat. Daarom moet de transformator tijdens het schakelen worden uitgeschakeld. Daarom wordt deze methode over het algemeen gebruikt voor transformatoren die geen strikte spanningsvereisten stellen en niet vaak hoeven te schakelen. De belaste aftakking kan worden gebruikt om de versnellingspositie te schakelen, omdat de belaste aftakkingenschakelaar geen kortdurende uitschakeling heeft tijdens het schakelen en van de ene versnelling naar de andere overschakelt na een overgang van de weerstand. Er is dus geen boogvorming waarbij de belastingsstroom wordt uitgeschakeld.

Het wordt over het algemeen gebruikt voor transformatoren die een strikte spanningsregeling vereisen voor de spanningsvereisten. De meeste onderstations zijn buitenluchtgeïsoleerde onderstations. In het onderstation is alle primaire apparatuur onafhankelijk geopend en gerangschikt volgens de verbindingsvereisten van de hoofdbedrading. De meeste besturings- en beveiligingsapparatuur bevindt zich in de controlekamer. Daarom neemt dit onderstation een groot oppervlak in beslag en heeft het een slechte invloed op het milieu. Lage betrouwbaarheid, hoge bedrijfs- en onderhoudskosten. Vergeleken met buitenluchtgeïsoleerde onderstations hebben gasgeïsoleerde, met metaal omhulde onderstations, oftewel GIS-onderstations, een hoge betrouwbaarheid en een lange levensduur, maar hun investeringskosten zijn hoog. Een nieuw type onderstation, een modern compact onderstation, dat momenteel wordt onderzocht en ontwikkeld, combineert de voordelen van deze twee onderstations. Hieronder worden het moderne compacte onderstation en de integratietechnologieën voor primaire en secundaire apparatuur besproken, gebaseerd op moderne microcomputer-, opto-elektronica- en communicatietechnologie, en worden de technische en economische voordelen van dit onderstation geanalyseerd.